Sprawdzenie stanu technicznego na egzaminie: płyny, światła, fotel

System losuje jeden element z pięciu (olej, płyn chłodzący, płyn hamulcowy, spryskiwacze, klakson) i jedno z ośmiu świateł. Masz 5 minut i wystarczy wskazać, gdzie i czym sprawdza się poziom. Przy światłach STOP i cofania możesz prosić egzaminatora o potwierdzenie. Potem fotel, zagłówek, lusterka, pas i drzwi.

Jak działa losowanie: jeden płyn i jedno światło

Sprawdzenie stanu technicznego to pierwsze zadanie na placu manewrowym (tabela nr 1 załącznika do rozporządzenia o egzaminowaniu, poz. 1). Nie musisz sprawdzać całego auta. System komputerowy ośrodka losuje dla każdego zdającego dwa elementy:

• jeden z pięciu: poziom oleju w silniku, poziom płynu chłodzącego, poziom płynu hamulcowego, obecność płynu w zbiorniku spryskiwaczy albo działanie sygnału dźwiękowego,
• jeden z ośmiu świateł: pozycyjne, mijania, drogowe, hamowania STOP, cofania, kierunkowskazy, awaryjne, przeciwmgłowe tylne i przednie (jeśli auto je ma).

Na wykonanie masz nie więcej niż 5 minut. Rozporządzenie wymaga, żebyś co najmniej wskazał, gdzie i przy użyciu jakich przyrządów lub wskaźników sprawdza się poziom danego płynu. Nie musisz wyciągać bagnetu ani odkręcać korków. Przy światłach STOP i cofania możesz poprosić egzaminatora o potwierdzenie, że działają, bo sam ich z fotela nie zobaczysz.

Gdy system teleinformatyczny ma awarię, losujesz sam przed przystąpieniem do zadania, z zachowaniem tego samego podziału: jeden element z pierwszej grupy i jeden z drugiej.

Płyny i klakson: co, gdzie i jak pokazać

Kluczowa umiejętność to otwarcie maski. W aucie, którym jeździsz na kursie, znajdź dźwignię i zaczep maski i przećwicz otwieranie kilka razy, aż zrobisz to bez szukania.

Światła: jak je sprawdzić na egzaminie

Przy światłach egzaminator ocenia dwie rzeczy: czy wiesz, gdzie jest włącznik, i czy potrafisz potwierdzić działanie.

Wskazanie kontrolki na desce w większości przypadków wystarcza. Jeśli nie masz pewności, czy dane światło działa, powiedz o tym egzaminatorowi i poproś o potwierdzenie z zewnątrz. Rozporządzenie wprost przewiduje taką prośbę przy światłach STOP i cofania.

Przygotowanie do jazdy: fotel, lusterka, zagłówek, pas, drzwi

Druga część zadania nr 1 to ustawienie stanowiska kierowcy. Kryteria oceny z tabeli nr 3 są konkretne, więc wykonaj je w stałej kolejności:

1. Ustaw fotel tak, żebyś swobodnie sięgał do pedałów i kierownicy. Sprawdź, czy fotel jest zablokowany.
2. Ustaw zagłówek blisko za głową, na wysokości głowy. To jedyne kryterium, jakie rozporządzenie podaje dla zagłówka.
3. Ustaw lewe lusterko: masz w nim widzieć lewy bok pojazdu i lewy obszar przestrzeni za pojazdem.
4. Ustaw prawe lusterko analogicznie: prawy bok pojazdu i prawy obszar za pojazdem.
5. Ustaw lusterko wewnętrzne tak, żeby przez tylną szybę widzieć obszar za pojazdem.
6. Zapnij pas bezpieczeństwa.
7. Upewnij się, że drzwi są zamknięte.

Jeśli w orzeczeniu lekarskim masz kod ograniczenia, na przykład okulary lub soczewki, egzaminator sprawdza przed egzaminem, czy ten warunek spełniasz (§ 26 pkt 5). Weź okulary, nawet jeśli na co dzień o nich zapominasz.

W oficjalnym katalogu pytań są pytania z tego samego obszaru, między innymi pytanie o ustawienie fotela kierowcy przed jazdą i pytania o to, co masz widzieć w lusterkach. Przerobienie ich pomaga zrozumieć, dlaczego kryteria wyglądają tak, a nie inaczej.

Co się dzieje, gdy popełnisz błąd

Błąd przy sprawdzeniu technicznym albo przygotowaniu do jazdy nie kończy egzaminu. Rozporządzenie przewiduje drugą próbę, a przy niej egzaminator ocenia wyłącznie te części zadania, które wykonałeś nieprawidłowo lub pominąłeś. Jeśli w pierwszej próbie zapomniałeś o zagłówku, w drugiej sprawdzany jest tylko zagłówek.

Dopiero dwukrotne nieprawidłowe wykonanie tego samego zadania z tabeli nr 1 zamyka drogę do części w ruchu drogowym (§ 12 ust. 2 pkt 3). Wtedy egzamin kończy się wynikiem negatywnym i na kolejny termin zapisujesz się od nowa, z nową opłatą (na Mazowszu 229,99 zł za część praktyczną kat. B, stan na wrzesień 2026, wg cennika WORD Warszawa).

Egzaminator informuje o błędzie od razu, podając nazwę zadania. Nie musisz zgadywać, co poszło nie tak. Jak wygląda reszta procedury i co dzieje się potem, opisuje artykuł o zadaniach na egzaminie praktycznym kat. B.

Typowe błędy przy sprawdzeniu technicznym

Większość wpadek na tym etapie bierze się z pośpiechu, nie z braku wiedzy:

• Szukanie dźwigni otwierania maski dopiero na egzaminie. Pięć minut mija szybko, gdy nie wiesz, gdzie jest zaczep.
• Mylenie zbiornika płynu chłodzącego ze zbiornikiem spryskiwaczy. Oba są plastikowe, ale zbiornik spryskiwaczy ma symbol szyby, a zbiornik wyrównawczy oznaczenia poziomu.
• Wskazywanie zbiorniczka płynu hamulcowego jako oleju. Zapamiętaj, że olej ma bagnet, płyn hamulcowy ma mały zbiorniczek przy pompie.
• Odkręcanie korka chłodnicy. Nie rób tego, wystarczy wskazać zbiornik i oznaczenia.
• Włączenie świateł drogowych zamiast mijania. Sprawdź kolor kontrolki: niebieska oznacza drogowe.
• Niezapięty pas albo otwarte drzwi po ustawieniu fotela. To część kryteriów, a nie formalność.
• Zagłówek zostawiony w pozycji po poprzednim zdającym. Ustaw go zawsze, nawet gdy wygląda dobrze.

Jeśli na desce zapali się kontrolka, której nie znasz, nie zgaduj. Kontrolki systemów bezpieczeństwa i ich znaczenie opisujemy w artykule o systemach bezpieczeństwa w samochodzie.

Jak ćwiczyć w aucie z kursu

Najlepiej przećwiczyć całe zadanie na początku kilku jazd, aż stanie się automatyczne:

1. Poproś instruktora, żeby na początku jazdy wylosował ci jeden płyn i jedno światło, tak jak na egzaminie.
2. Otwórz maskę i po kolei wskaż wszystkie pięć elementów z pierwszej grupy, mówiąc na głos, co i gdzie sprawdzasz.
3. Zamknij maskę, wsiądź i wykonaj przygotowanie do jazdy w stałej kolejności: fotel, zagłówek, lusterka, pas, drzwi.
4. Włącz każde z ośmiu świateł i nazwij kontrolkę, którą widzisz.
5. Zmierz czas. Docelowo całość ma zająć znacznie mniej niż 5 minut.

Do tego przerób pytania z katalogu o obsłudze pojazdu, na przykład pytanie o to, kiedy sprawdzić poziom płynu hamulcowego. Dotyczą tych samych elementów, które losuje system na placu.

Co, gdy auto egzaminacyjne jest inne niż na kursie

Wiele ośrodków szkoli autem zbliżonym do egzaminacyjnego w miejscowym WORD, ale nie zawsze tak jest. Inne auto oznacza inną dźwignię maski, inne rozmieszczenie zbiorników i inne włączniki świateł. Masz dwa wyjścia.

Pierwsze: przed egzaminem obejrzyj model używany w twoim WORD, choćby na zdjęciach, i sprawdź w instrukcji obsługi, gdzie są zbiorniki. Drugie: złóż wniosek o egzamin pojazdem OSK, który cię szkolił. Ustawa o kierujących pojazdami (art. 53 ust. 4a) dopuszcza to dla kategorii AM, A1, A2, A, B i B+E, na koszt zdającego. Auto OSK musi mieć urządzenie rejestrujące przebieg egzaminu.

Na sam egzamin przyjdź z ważnym dokumentem tożsamości i okularami, jeśli masz kod ograniczenia. Zanim ruszysz z placu, powiedz na głos każdą czynność przygotowania do jazdy: to najprostszy sposób, żeby niczego nie pominąć.